Categorie: Gedichten

moniek van pelt

Vredesthuis

het land oogt koudhet lijf verwintertde geest verstraktleven kent een vreemde kooien ergens midden inhet behoeft geen dooidaarbinnen is het mooi daar is het rustigdaar

Lees verder »
moniek van pelt

MAHAT – de vrije uitspraak

en zo lieve vriendenis het tijd voor Aanwezigheidzo ik bezie, zo jij ontvangttussen deze regels doorde breinen gestildis regie terug van weggeweest de eeuwigheid van

Lees verder »
moniek van pelt

Stop

(Moniek van Pelt)  er is geen dag dat jij niet voorbij komt in een droom of gedachte  er is geen nacht dat jij niet stilt

Lees verder »
moniek van pelt

Zelf waar zijn

(Moniek van Pelt) en als men naar je kijktver ander jij danwissel jij van aanzichtbij de bevalligheid van de blinde schepperen diens geboeide ogen vol

Lees verder »