Categorie: Gedichten

Moniek van Pelt en Arjan Bos

samen | Gedicht op piano | Moniek van Pelt en Quinten Spakman

(Earth Matters) Het gedicht samen – uit de nieuwe bundel wezenskunst – wordt in deze video voorgedragen door Moniek van Pelt. Quinten Spakman begeleidt haar op piano.   De pianoklanken zijn geheel geïmproviseerd en geïnspireerd op de gedichten van Moniek. De video vind je onderaan dit artikel.  — samen   ik had

Lees verder »
moniek van pelt

Voorverkoop: wezenskunst

(Moniek van Pelt) zoveel dagen en nachtenik en mijn pen en zoveel dimensiesom te overbruggente betonente klankenuit te drukkenwaarheden als van onsen ook zo anderszoveel te ontdekkente ontdenkente ontdoenen evenveel mooisom weer in gedachten te hebbenen ongekunsteldte omademenhet brengt ons thuisin waar gevoel precies datis mij eigendoelloos doel moniek en zo

Lees verder »
moniek van pelt

De mannen van tucht en de vrouwen van drama

(Moniek van Pelt)  de mannen van tucht van regel en maat je ziet ze voorbij glijden net boven de straat de mannen van tucht  van zaken en orde ze slaan met hun woorden tot jij dieper zucht de mannen van tucht wat zijn het er veel het gewicht van de

Lees verder »
moniek van pelt

In het ware gevoel

(Moniek van Pelt) in het ware gevoel kennen wij elke natuurrijke taal en klank vorm, kleur en geur als van ons en zo in het moment dat het geen geschiedenis vormt vol strijd zoals wij nu menen te moeten kennen als van ons kun je je dat voorstellen? of is

Lees verder »
moniek van pelt

Ja

(Moniek van Pelt)  Dit is een roep tot samen wij zijn de kinderen wonder op twee benen   wij voelen je pijn en je verdriet we zijn je kern maar jij ziet ons niet jij vecht en slaat en schopt jezelf onderuit   we willen je helpen je tranen te

Lees verder »
moniek van pelt

Samen

(Moniek van Pelt)  Ik had een droom, mompelt de vrouwik was in alles jouik was je lief, je leed, je zorgenje succes, je falen, de wraak in jouw verhalenje trotse grootsheid en je bevend kindik was je angst voor morgenen al die delen hadden een gezicht, een naam, een stem

Lees verder »
moniek van pelt

groen met oer

(Moniek van Pelt) we hoeven niet alle lief altijd rust het langste leven het knapste kind niets hoeft daar ligt een begin voorbij het ouderen en achter geërfd gevoel tussen gekunsteld en verlangen we hoeven niet alle kou ruwe vormpijn een zee verdriet afscheid op zn eeuwigst echt niet daar

Lees verder »
moniek van pelt

De ooitmensen met de alleskleuren

(Moniek van Pelt) De mens die leert het leven langs uiterlijke reeds bepaalde structuren- vol belofte en geloof- te begrijpen, hij is het innerrijke volle weten vergeten.. daar waar elke wegwijzer ophoudt en het vrije veld begint. Begrijpen, leren, weten en ervaren beogen in de aardse materie verschillende energievelden. In oorsprong

Lees verder »