Een fantomisch zelf | spiegel van de werkelijkheid? (Deel 1)

David Icke

Klik op de foto voor een
vermelding van de copyrights

Taal:Taal
VideoJa
Views:3569
Ingevoerd:
Geplaatst door:
Bron:Earth Matters

Gekoppelde categorieen
(Verborgen) nieuws, Spiritualiteit | Wetenschap, (Grens)wetenschap

(Frans Spackman) Nadat de kritische wetenschap tot de ontdekking kwam, dat de waarheid er niet is, ondanks de bewezen natuurwetten in wereld en universum, ondanks overeenkomsten in wijsheidsboeken en in volksgezegden, overeenkomsten die intercultureel zijn; 

nadat gebleken is dat het lichaam en de structuren in onze realiteit patronen kennen die gedeelde waarden onmiskenbaar aan het daglicht brengen;

nadat de spiegel van het heelal zo’n betoverend en oneindig vernieuwend maar ook oneindig afstervend beeld toont;

nadat het relatief worden van alle ‘dingen’ niet langer louter vervlakking en smakeloze algemeenheid veroorzaken, maar tevens ruimte laat voor uniekheid en eigenheid;

nadat  - kortom – de ontmaskering van enige waarheidspretentie en na de ontnuchtering van wat er werkelijk aan de hand is, z’n hoogtepunt had bereikt, kwam de beschouwelijkheid van het moderne denken tot de conclusie dat de waarheid niet alleen buiten ons ontbreekt, maar óók niet in mensen kan bestaan.  

Het idee dat de ‘waarheid’ zich in jezelf bevindt is volgens de stoïcijnse Deense denker Svend Brinkmann achterhaald.  Wellicht had die gedachte van de waarheid in ieder mens een bevrijdende kracht in de hippietijd.”Maar wat destijds legitiem verzet was tegen het ‘systeem’ (patriarchaat, kapitalisme) en uitmondde in een draai naar het ego, is vandaag de dag een legitimatiebasis voor precies hetzelfde systeem geworden” betoogt Brinkmann.

Ofwel als we nu bezig zijn om ons innerlijk te ontwikkelen, is dat misschien omdat we hopen een leukere baan te krijgen of beter te kunnen presteren in de maatschappij.

Maar hoe betrouwbaar is die conclusie dat de waarheid niet in mensen zou kunnen bestaan?

Zelfs als je kunt ‘bewijzen’ dat de ziel niet bestaat, dat god niet bestaat, dat er op basis van de NDE (near death experience) geen hiernamaals is, omdat alle ervaringen zijn te herleiden op fysieke werkingen en reflecties van de ogen (oogzenuwen)? 

Stel dat de waarheid is verbonden met eeuwigheid en onsterfelijkheid, met oneindigheid, dan zou toch geen instrument die waarheid kunnen waarnemen? Dan is er toch geen weten, omdat er geen enkel ‘meten’ mogelijk is?!

Vergelijkbaar met het niet gefilterd tegen de zon inkijken: éénmaal blind kan je het experiment niet herhalen en daar draait het in de huidige ontwikkeling van kennis om: kan je het onderzoek herhalen? Anders is je kennis niet betrouwbaar.

Wat ook van belang is, is dat je probeert je voor te stellen aan welke kenmerken de waarheid zou moeten voldoen opdat je kan constateren: “Ja, dat bestaat écht!”.

Bijvoorbeeld: ‘de waarheid is eenduidig en de waarheid is simpel, heel eenvoudig’.

Of:  ‘waarheid kan niet weersproken worden’.

In dat geval gaat het om het gewaad waarmee de waarheid zich tooit:
“Kijk dat schitterende gewaad van schoonheid, zie de onaantastbaarheid van dat majesteitelijke voorkomen, kijk naar de rotsvaste structuur, zie de onneembare veste, dat moet de burcht der waarheid zijn!”.

Het is geen wonder dat wanneer de kenmerken en het gewaad bij nuchtere beschouwing toch sluier, toch relatief blijken te zijn, zoals Parcival ondervond op zijn queeste, dat als uiteindelijke toevlucht overblijft een plaatsbepaling in ieder mens, zoals bijvoorbeeld de onvindbaarheid van de unieke parel buiten de menselijke gestalte, buiten zijn wezen, aannemelijk maakt.

En zoals de mythe zegt dat met opzet het onsterfelijke juweel in het mensenhart is neergelegd, want daar denkt geen resultaatgerichte vinder aan.

En wij maar zoeken…..

“Ho, ho”zegt de stoicijn, “daar is geen enkel bewijs voor het bestaan van dit juweel”.

Om de waarheid te kunnen zien moet je er kennelijk een niet verblind oog voor hebben. Wij hebben er geen oog voor, want wij dringen niet door de verborgenheid heen. Het lijkt met de waarheid te zijn zoals met de werkelijkheid: we staan er wellicht middenin, maar kunnen niet tot het wezen ervan door dringen, omdat we geen ogen hebben om te zien, geen oren om te horen, geen smaak om de waarheid te proeven.

En nu leven we in een tijd dat alles oplosbaar lijkt te worden en bekend, dat alle sluiers lijken te wijken en veel onwaarachtigheid  zichtbaar wordt in alle economische, culturele en geestelijke processen. En dientengevolge momenten van grote nuchterheid en ontluistering ontstaan. Maar die momenten duren niet lang en we moeten scherp blijven want door het opgevoerde ritme van het bestaan lijkt die nuchtere werkelijkheid zo maar weer door een reclameblok verdrongen. Tijd is geld en stilstaan bij nuchterheid wordt ons nauwelijks gegund.

Ten eerste moeten we scherp blijven op onszelf, het ‘ken uzelf’ in verhoogde staat en intense beleving. Waarin we bereid zijn  te erkennen dat het fantoom, dat we hebben gemaakt in een van de beperkingen van de ‘beschaving’ bevrijd zelf, de winst van een rijk en gevuld bestaan gerechtvaardigd vindt door het benutten van uitdagingen, profijtelijkheden jezelf durven zijn, niet over je heen laten lopen, assertief je kansen grijpen, genieten van gewenningen, je winst nemen, want “the winner takes it all”…..

En zo te leven als object van een door technologie en commercie gedreven, eeuwig opgewekte samenleving….

En dat is het zelf gecreëerde fantoom, dat gevoed wordt door machten en krachten die het ‘beste’ met ons voor hebben en zo zorgen voor de schijn in ons wezen, schone schijn.

Dave Icke laat in zijn boek “The Phantom self” alle hoeken en gaten van dit schijnwezen zien, dat zich makkelijk laat verslaven, laat sturen door onzekerheid en angst, zich graag en toch onbewust afhankelijk maakt van en uiteindelijk als marionet laat leiden door archonten, krachten die in de loop der eeuwen machtig in de atmosfeer zijn geworden en nu hun triomfen vieren omdat wij weigeren aan ons oneindige en eeuwig wezen, ons ‘infinite self’ bewustzijn, ontwaken en scheppingskracht te verlenen.

In dat boek kan je dezelfde geest proeven als Giordano Bruno die, geïnspireerd door Hermes Trismegistus uitroept: “wordt eeuwigheid, wordt het oneindige universum in jezelf “.

Als u het onsterfelijke zelf wilt zijn en worden, wordt u dan eerst bewust van uw “Phantom self”.

En de waarheid dan? Die heeft geen plaats, geen plek om te rusten in het ondermaanse, zoals ook de Boeddha aangeeft, maar wordt in de tijd als onpersoonlijke oneindige liefde voortgebracht. Er is maar één kunst, beschrijft Icke, die de waarheid aandoet en dat is die liefde, door mensen met een ‘infinite self’ beoefend: in onpersoonlijke aandacht en liefde weggeschonken, als uit een oneindig reservoir.

En god dan, waarover zoveel vragen zijn? Is daar een relatie mee mogelijk? En is de vraag of Hij/Zij bestaat relevant?

Zolang het tobben en het dubben, het twijfelen en het ‘ietsisme’ tot en met een uiteindelijk kinderlijke en rationele ontkenning van het goddelijke nog het “phantom self” in beweging houden, zolang heeft de geest z’n bevrijdende werking nog niet tot bewustzijn kunnen voeren.

Zolang de diepte van het geloof nog niet het zeker weten van de onsterfelijke kern heeft bereikt, nog niet dáárdoor wordt bewogen, zolang blijft het tobben, een tobben dat ankerloos over de wereldzeeën dobbert.

Maar u moet wel weten wat er aan de hand is, u moet wel een grondige en niets ontziende analyse maken van de menselijke verdorvenheid, van de puinhoop die mensen, systemen vanuit een militair-economisch-pharmaceutisch –big data complex, archonten en boosheden in de lucht van onze werkelijkheid hebben gemaakt.

David Icke aarzelt niet de krachten en machten van deze wereld die ons afhouden van ons eeuwig en oneindig wezen, concreet en in extenso te noemen en het zal niet verbazen, dat er heel weinig is dat deugt.

Als ons zogenaamd ‘positieve denken’ niet doortrokken is van de oneindige en eeuwige liefde, dan creéren we een nieuw fantoom, dan zetten we in met een mindset die illusie met profijtelijk denken combineert.

De ogenschijnlijk win/win situatie die het ‘positieve denken’ beoogt is een nieuwe waan.

Ook een Stoicijn als Sven Brinkmann komt tot die conclusie en stelt;

“De meesten van ons zijn…..omkoopbaar met alle mogelijke vormen van levenswegbegeleiding, therapie, coaching, mindfulness, positieve psychologie of zelfontwikkeling in het algemeen”.

Het boek Het Fantoom Zelf neemt ons mee diep in de schaduwen van ons huidige gemanipuleerde bestaan, teneinde de schaal en golflengte te onthullen van wat zich ontvouwt wanneer mensen hun daaglijks leven leiden of denken te leiden. Wie of wat dicteert de aard van dit dagelijks leven? Wie of wat drijft de globale samenleving naar de donkere weg van 24/7 controle, 100% toezicht en tirannie? En waarom?

Deze duistere en waanzinnige actualiteit wordt helder uit de doeken gedaan, waarbij Icke onthult hoe de werkelijkheid die wij voor reëel, voor echt houden, een simulatie door een virtuele realiteit is, gecontroleerd door een verborgen kracht die mensen gemanipuleerd heeft slaaf te worden van gedownloade nepgewaarwordingen van het zelf, de wereld en de werkelijkheid.

Het zelf, de jij die je denkt dat je bent, maar niet is, is een zelf dat terugkijkt uit de spiegel, diegene die je een naam geeft, een levensverhaal en een overvloed aan etiketten. Maar jíj bent dat niet. Het is een spookzelf, dat jouw gevoel voor realiteit verslaafd wil maken, wil binden en beperken, als een klein zelf dat ‘zijn plaats kent’.

We leven in het rijk van het spookzelf en dat is de reden waarom de samenleving zo krankzinnig, stompzinnig en agressief is geworden, want de belangen van dat spookzelf zijn krankzinning, stompzinnig en lokken agressie uit, maar wanneer de poort naar het onsterfelijk, oneindig wezen opengaat, moet de gekkigheid ophouden en dat gaat gebeuren, aldus de schrijver (D. I.).

Want ontdekt gaat worden is dat het fantoom zelf het machine-achtige en geprepareerde voertuig is dat ons gaat loskoppelen van z’n ware staat van oneindig, onsterfelijk wezen dat we al in ons bewustzijn met ons dragen.

Deel 2 van dit artikel volgt op 19 mei.

Bron: Earth Matters, David Icke


Geplaatst door Redactie Earth Matters




Laatste artikelen in deze categorie


Lees alle artikelen in deze categorie


Dit artikel delen





Print artikelArtikel als PDF

Tip iemand over dit artikel:


Quote

Yeah, we all shine on. Like the moon and the stars and the sun.

John Lennon, Brits popster











Bij de verkeerde Earth Matters belandt? Klik op onderstaand logo om naar Earth Events te gaan.